Een elektrische step lijkt het ideale vervoer voor een tiener: snel naar school, naar vrienden of naar de sportclub, zonder dat jij hoeft te rijden. Nieuwe cijfers uit Australië laten de keerzijde zien. Steeds meer jongeren belanden daar na een val in het ziekenhuis, en één groep springt eruit: jongens tussen twaalf en vijftien. In Nederland ligt het anders, maar niet per se veiliger. Wat zeggen de cijfers, wat zijn hier de regels en welke afspraken maak je met je kind?
Wat de Australische cijfers laten zien
Kek Mama beschrijft een onderzoek van het Australische gezondheidsinstituut AIHW. Dat telde ziekenhuisopnames na ongelukken met voertuigen uit de categorie waar de e-step onder valt. In het boekjaar 2019-2020 ging het om 1.291 opnames, vijf jaar later om 4.089. Belangrijke kanttekening: de onderzoekers konden e-steps niet apart tellen, ook andere staande voertuigen en scootmobielen zitten in die groep.
De sterkste stijging zat bij jongens van twaalf tot vijftien jaar. Bij hen ging het aantal opnames in vijf jaar van 3,6 naar 54 per 100.000. Ze liepen vier keer zoveel kans op een opname als meisjes van dezelfde leeftijd. In 2024-2025 ging het bij 58 procent van de opnames om een botbreuk, meestal een arm of pols.
Dichter bij huis zie je hetzelfde patroon, alleen met een ander voertuig. Volgens cijfers van VeiligheidNL, die Kek Mama aanhaalt, werden in de eerste helft van 2024 op dertien spoedeisendehulpposten ongeveer twee keer zoveel ernstige fatbikeletsels geregistreerd als in heel 2023. Bijna de helft van de slachtoffers was tussen twaalf en vijftien, ruim twee derde was jongen. In België groeide het aantal geregistreerde letselongevallen met e-steps in de eerste drie maanden van 2025 tot 470, een stijging van 61 procent. Over fatbikes schreven we eerder een stuk over vanaf welke leeftijd een fatbike past.
De regels in Nederland: de meeste tieners mogen niet op een e-step
Hier zit het grote verschil met Australië, en het is iets wat veel ouders niet weten. In Nederland mag je niet zomaar met een elektrische step de openbare weg op. Volgens de ANWB zijn er twee soorten toegestaan.
- Een e-step die de RDW heeft goedgekeurd. Die geldt als bijzondere bromfiets. Er geldt een minimumleeftijd van 16 jaar, een kentekenplicht en een verplichte WA-verzekering. Er zijn maar weinig modellen goedgekeurd; de actuele lijst staat bij de RDW.
- Een e-step met trapondersteuning. Die helpt alleen als je zelf afzet, net als een elektrische fiets. Daarvoor geldt geen minimumleeftijd en geen verzekeringsplicht.
Voor beide geldt een maximumsnelheid van 25 kilometer per uur, je rijdt op het fietspad en niet op de stoep. Een helm is niet verplicht. Rijdt iemand op een step die niet is toegestaan, dan kan die in beslag worden genomen en kan er een bekeuring volgen.
Wat betekent dat voor jouw kind? Een twaalf- of veertienjarige die op de gewone e-step uit de webwinkel naar school rijdt, doet dat in de meeste gevallen illegaal. Die step is dan niet goedgekeurd, en een goedgekeurde step mag pas vanaf zestien. Alleen een model met trapondersteuning is voor jongere kinderen een legale optie. Dat is goed om te weten voordat er een step onder de kerstboom ligt, en ook als je kind er een van een vriend leent.
Er is overigens ook iets wat wel verandert. Voor lichte elektrische voertuigen, waaronder de e-step, onderzoekt de overheid een helmplicht die aan leeftijd gekoppeld is. Zover is het nog niet.
Waarom juist deze leeftijd
Dat jongens van twaalf tot vijftien zo vaak in de cijfers opduiken, is geen toeval. Het is de leeftijd waarop kinderen zelfstandig naar de middelbare school gaan, vaker in groepjes rijden en graag laten zien wat ze kunnen. Een step weegt weinig, heeft kleine wielen en reageert hard op een stoeprand, een gat in de weg of een tak. Dat verklaart ook waarom het vaak om polsen en armen gaat: wie valt, vangt zich op met de handen. Kek Mama noemt snelheid, afleiding door de telefoon en onverwachte verkeerssituaties als gevaarlijke combinatie.
Welke afspraken je met je kind maakt
Een verbod werkt bij tieners zelden goed als ze niet snappen waarom. Een gesprek over de regels en de cijfers geeft je kind iets om zelf mee te wegen. Deze afspraken sluiten aan bij wat er wettelijk geldt.
Eerst samen kijken wat voor step het is. Heeft hij trapondersteuning of rijdt hij met een gashendel? Staat het model op de lijst van de RDW? Dat bepaalt of je kind er überhaupt de weg mee op mag. Dat geldt ook voor de step van een vriend.
Een helm, ook al is het niet verplicht. Juist omdat de wet het niet afdwingt, is dit een afspraak die je thuis maakt. Laat je kind zelf een helm uitkiezen die het wel wil dragen.
De telefoon in de tas. Geen muziek kiezen, geen appjes lezen, ook niet even bij het stoplicht.
Niet met z’n tweeën op één step. Een step is gemaakt voor één persoon. Met een passagier verandert de balans en wordt remmen lastiger.
In het donker alleen met licht. Sinds de wintertijd fietsen en rijden veel kinderen in de schemering naar huis. Wat je dan bespreekt, lees je in ons stuk over veilig naar school in de donkere spits.
En als je kind toch valt? Een pols die na een val dik wordt of pijn blijft doen bij bewegen, laat je nakijken. Bij een breuk zie je aan de buitenkant niet altijd iets. De cijfers uit Australië laten zien hoe vaak het daar juist om gaat.
