Twee keer per jaar staat er een berg kinderkleding op de logeerkamer die te klein is en te goed om weg te doen. Bij ons ging die berg jarenlang naar de kringloop, tot ik een keer uitrekende wat er in zat. Zeventig kledingstukken, waarvan een flink deel merkkleding die nog geen jaar oud was. Dat weggeven voelde ineens minder nobel en meer als slordigheid.
Sindsdien verkoop ik het grootste deel, en het belangrijkste dat ik daarvan heb geleerd is dat de opbrengst maar de helft van het verhaal is. De andere helft is hoeveel avonden het je kost, en op dat punt verschillen de kanalen enorm.
| Waar | Wat het ongeveer oplevert | Wat het je kost aan tijd | Waarvoor geschikt |
|---|---|---|---|
| Online tweedehandsplatform | het meest per stuk | veel: fotograferen, beschrijven, reageren, verzenden | merkkleding, jassen, schoenen, nieuwstaat |
| Marktplaats in kavels | redelijk per kavel, weinig per stuk | weinig: één advertentie, ophalen aan de deur | hele maatpakketten in één keer weg |
| Lokale kinderkledingbeurs | wisselend, vaak een percentage voor de organisatie | middel: alles labelen, brengen en ophalen | grote hoeveelheden in één ochtend |
| Facebookgroep in de buurt | weinig tot redelijk | weinig, maar veel berichten die nergens toe leiden | alles wat je niet wilt verzenden |
| Tweedehandswinkel met inkoop | het minst | bijna niets | de restberg |
Wat wel en niet de moeite waard is
Het verschil zit vrijwel volledig in het merk en in de staat. Een jas van een bekend merk in goede staat brengt een veelvoud op van hetzelfde jasje van een supermarktmerk, ook als die tweede nauwelijks gedragen is. Dat is oneerlijk maar het is nu eenmaal hoe het werkt, en het bepaalt waar je je tijd in stopt.
Wat consequent goed verkoopt: winterjassen, regenkleding, schoenen in nieuwstaat, feestkleding, skikleding en alles wat seizoensgebonden en duur is om nieuw te kopen. Wat vrijwel nooit iets oplevert: T-shirts, ondergoed, pyjama’s, alles met een vlek en alles waarvan de print is gaan barsten in de was.
Die tweede categorie is groter dan je hoopt. Reken erop dat ongeveer een derde van je berg gewoon niet verkoopbaar is, en beslis daar meteen over in plaats van het drie keer opnieuw te bekijken. Textielbakken nemen ook kapotte kleding aan voor hergebruik van de vezels, mits het schoon en droog is.
De praktische kant die de opbrengst bepaalt
Foto’s zijn hier het hele spel. Kleding op een hangertje voor een egale muur bij daglicht verkoopt beter dan hetzelfde stuk op de vloer bij lamplicht, en dat kost je geen cent extra. Fotografeer daarnaast het maatlabel en, als het er is, een gebrek. Dat laatste levert je minder klachten en minder retourvragen op dan wat het je aan opbrengst kost.
Zet in de titel het merk en de maat, want daar wordt op gefilterd. Zet er ook bij of het rookvrij en huisdiervrij is als dat zo is, dat scheelt vragen.
Verkoop in bundels als het geen merkkleding is. Vijftien rompertjes maat 62 in één advertentie verkoopt sneller en kost je één keer werk in plaats van vijftien keer. De prijs per stuk is lager, de opbrengst per avond hoger, en dat laatste is waar het over gaat.
Wat het je uiteindelijk oplevert
Ik verkoop nu volgens een simpele scheiding. Alles wat merkkleding is of duur was gaat per stuk online. De rest gaat in kavels op Marktplaats of naar de kinderkledingbeurs in het dorp. Wat daarna overblijft gaat naar de textielbak, en daar sta ik geen avond meer over te twijfelen.
Dat levert per seizoen ergens tussen de honderd en tweehonderd euro op, en dat is precies genoeg om de volgende maat mee te kopen. Daarmee is het in mijn ogen ook geen geldkwestie meer maar een kringloopje binnen je eigen huishouden: de winterjas van vorig jaar betaalt die van dit jaar.
Wat ik erbij zou zeggen is dat het geen verplichting is. Er zijn perioden waarin je geen avond over hebt en waarin de hele berg naar de kringloop brengen de juiste keuze is, en dat is prima. Wat je vooral niet moet doen is de berg laten staan tot de kleding twee seizoenen achterloopt, want dan is de restwaarde weg en heb je alleen nog de logeerkamer opgeofferd.
Andersom werkt dit natuurlijk net zo goed. De maat die je nodig hebt koop je op dezelfde plekken en tegen dezelfde prijzen, en zeker bij kleding die maar een half seizoen past is dat de verstandigste route. Bij ons is de vuistregel inmiddels: feestkleding en jassen tweedehands, en alleen ondergoed en schoenen nieuw.