Over ruim vijf weken is het pakjesavond, en in veel gemeenten zijn het nu de weken van de speelgoedbeurs. In buurthuizen, sporthallen en schoolgebouwen ligt tweedehands speelgoed voor een paar euro op lange tafels. Columniste Tara beschreef het deze week bij Kek Mama zonder omwegen als bloedheet en stervensdruk, met niets zo dreigend als twee moeders die dezelfde parel op het oog hebben. Ze ging zelf met lege handen naar huis voor dat ene stuk, maar wel met een tas vol ander speelgoed.
Herkenbaar, en tegelijk een goede reden om er met een plan heen te gaan. Wie weet wanneer hij moet komen, wat hij meeneemt en waar hij bij tweedehands speelgoed op let, haalt er meer uit en gaat minder gefrustreerd naar huis.
Wanneer je gaat
Bij bijna elke speelgoedbeurs is het eerste halfuur het drukst. Dan staan de mensen die op zoek zijn naar specifieke stukken al in de rij, en daar zit de concurrentie om die ene parel. Twee strategieën werken.
Vroeg, met een lijstje. Weet je precies wat je zoekt, zoals een bepaalde treinbaan of poppenhuis, ga dan bij opening en loop eerst naar dat ene ding. Niet eerst rustig rondkijken, want dat is precies het moment waarop een ander het pakt.
Laat, voor de koopjes. Het laatste uur is rustiger, en verkopers willen hun spullen liever niet mee terugnemen. Het topstuk is dan weg, maar de rest gaat vaak voor minder van de hand. Bij beurzen waar de organisatie verkoopt namens particulieren liggen de prijzen wel vast, dus vraag even hoe het werkt.
Wat je meeneemt
- Een stevige tas of een opvouwbare krat. Losse plastic tasjes scheuren bij de eerste houten blokkendoos.
- Contant geld in kleine munten en briefjes. Lang niet elke beurs werkt met pinnen of betaalverzoeken.
- Je verlanglijstjes. Liefst per kind en met de leeftijd erbij, zodat je niet in de drukte gaat twijfelen.
- Batterijen of een kleine schroevendraaier, als je speelgoed met geluid of licht wilt testen. Vraag eerst of dat mag.
- Geen kinderen, als het kan. Tara zegt het al, je kinderen meenemen zou nog veel lastiger zijn. Bovendien verklapt het de Sint.
Waar je op let bij tweedehands speelgoed
Hier zit het deel dat in de drukte het makkelijkst wordt vergeten. Tweedehands speelgoed is een prima keuze, duurzamer en goedkoper. Maar niet alles wat ooit veilig was, is dat na een paar jaar spelen nog. De NVWA noemt verslikking, verstikking en verstrikking als de grootste gevaren voor kinderen onder de drie, door kleine onderdelen, kleine balletjes, koorden en magneten. Bij tweedehands speelgoed zijn dat precies de dingen die door slijtage kunnen loskomen.
Een korte check voordat je betaalt:
- Kijk naar de leeftijdsaanduiding. Zit de doos er nog bij, lees dan of er “niet geschikt voor kinderen jonger dan 3 jaar” op staat. De NVWA adviseert die waarschuwing altijd te volgen, ook als het speelgoed er kinderlijk uitziet.
- Trek aan oogjes, knopen en wieltjes. Bij knuffels en houten speelgoed voor peuters moet niets loskomen. Wat met een stevige ruk loslaat, krijgt een peuter ook los.
- Zoek naar losse of beschadigde magneten. Ingeslikte magneetjes kunnen in de darmen aan elkaar kleven, waarschuwt de NVWA op haar pagina over de risico’s van onveilig speelgoed. Magneetbouwsets met kapotte staafjes laat je liggen.
- Open het batterijvak. Het moet dicht kunnen met een schroefje of een stevige klik, zeker bij speelgoed met knoopcelbatterijen. Een vak dat vanzelf openvalt, is voor een klein kind een risico. Kijk ook of er geen gelekte batterijen in zitten.
- Let op koorden en scherpe randen. Lange koorden aan trekdieren of kapot plastic met scherpe kanten zijn geen goed idee voor de jongsten.
- Check het merk bij twijfel. De NVWA zet veiligheidswaarschuwingen online, en in het Europese Safety Gate-systeem staan producten die wegens ernstige risico’s uit de handel zijn gehaald. Dat zoek je niet ter plekke op, maar thuis kun je het nakijken voordat het speelgoed wordt ingepakt.
Voor oudere kinderen is het minder kritisch. Een puzzel waar één stukje aan ontbreekt is vervelend maar niet gevaarlijk, en een gezelschapsspel kun je ter plekke vaak even openmaken om te kijken of alles erin zit.
Ook verkopen?
Veel ouders combineren kopen met verkopen. Dat ruimt op voor de nieuwe cadeaus en levert iets op. Hoe dat bij kinderkleding uitpakt, in opbrengst en in tijd, lees je in ons stuk over kinderkleding tweedehands verkopen. Bij speelgoed geldt hetzelfde principe. Schoon, compleet en met de doos erbij verkoopt het beter.
En de parel die je misloopt? Tara wijst op het ongemakkelijke gevolg. Je bent zelf voor een paar euro klaar, terwijl je familie het dure nieuwe speelgoed van je verlanglijstje koopt. Dat kan eerlijker. Zet op een gedeeld lijstje dat tweedehands ook welkom is, of spreek met opa en oma af dat zij een paar beurzen afstruinen. Wie nieuw wil kopen, kan rond Black Friday slim vergelijken, maar of dat echt voordeliger is, lees je in ons stuk over Black Friday en sinterklaascadeaus.
