Home Lifestyle Reizen

WEEK IN FOTO’S – SERVIË

Het in alweer een tijd geleden sinds mijn laatste blogje, wat niet alléén te maken heeft met wat technische problemen rondom het nieuwe uiterlijk van de site, maar ook met het feit dat ik eindelijk weer naar Servië afgereisd ben om wat tijd met mijn familie door te brengen. Vandaag laat ik je zien wat ik de afgelopen weken heb uitgevreten, hopelijk vind je het leuk om te zien wat ik allemaal heb gezien en waar ik nou vandaan kom, aangezien ik daar enorm veel vragen over krijg. Servië dus 🙂IMG_0620We waren al vroeg op vliegveld Eindhoven, waarna we voordelig met Wizzair naar Belgrado vlogen. Die Wizzair is wat mij betreft geweldig, lekker dichtbij, budgetvriendelijk en makkelijk. Zo vlogen we al een dagje naar Boedapest, maar kunnen we ook regelmatig met belachelijk lage prijzen naar “land van oorsprong” vliegen. Niet verkeerd!
beogradHet is maar twee uurtjes vliegen, maar ik vind de veranderingen in de landschap elke keer weer bijzonder. We vlogen boven de alpen, en je ziet de witte bergtoppen boven de wolken uitsteken. Ook zie je grote groene velden en bossen, prachtig! We zetten Elena tussen ons in, zodat ze bij ons beiden op schoot kon, en hielden haar bezig met koekjes en lolly’s. Voor ik het wist waren we in Belgrado.
beograd 1Belgrado van boven, waar de twee rivieren bij elkaar komen. Het blijft een bijzondere plek. Ook leuk is dat er een heuse strand en vele boothuisjes zijn, en Belgrado een wereld op zichzelf is, aangezien er niet veel mensen zuidelijker gaan, naar bijvoorbeeld de bergen, waar ik vandaan kom. Ook zie je heel veel grote appartementencomplexen, want in Belgrado woont een kwart van de Servische bevolking (of een derde als je Kosovo niet meerekent) wat van deze hoofdstad een miljoenenstad maakt. Laatste foto is van onze aankomst op het vliegveld, waar je een nieuwe, moderne, glazen aankomsthal ziet, gepaard met een vintage verkeerstoren uit de jaren ’60/’70. Servië, een land vol tegenstrijdigheden, vanaf moment van aankomst 🙂
beograd 2
Elena’s papa moest nog een overhemd kopen voordat we naar mijn geboorteplek gingen, dus doken we een mall in. Hier snuffelde ik rond in wat winkels die we in Nederland niet hebben, wat nog steeds raar is: een land met een slechte economie, waar de levensstandaard lager is dan in Nederland, en waar ik veel beter kan shoppen dan hier. Heel apart. Goed, wat dingen die opvielen: rietjes die er heel anders uitzien dan hier, en Coca Cola flesjes in cyrillisch/Servisch. Op naar het zuiden, we moeten nog drie uur rijden!beograd 3Zodra je Belgrado verlaat beginnen de eerste bergen uit de grond te rijzen, het worden er steeds meer, en ze worden steeds hoger. Ik word hier zo vrolijk van, kan het niet goed verwoorden, maar het voelt goed om de natuur van mijn geboortestreek te zien. Bergen, rivieren, bossen, ongerept natuur, en veel diersoorten die je in West-Europa niet ziet, simpelweg omdat hun leefomgeving niet meer bestaat. Veel wegen lopen om bergen heen, sommige onder bergen door, en er zijn hier en daar wat tunnels dwars door de bergen heen. Meeste van deze wegen volgen echter rivieren, waardoor het rijden hier interessant, spannend en prachtig is. Eenmaal aangekomen was het fijn om Elena vrij rond te laten rennen, zonder haar constant in de gaten te moeten houden en te corrigeren. De tuin lijkt wel een voetbalstadion, heerlijk! De paarse seringenboom staat in de tuin van mijn tante, met op de achtergrond het witte huis waarin ik ben geboren, en waar ik mijn babytijd heb doorgebracht.
servie bruiloft
Primaire reden dat wij juist nu naar Servië zijn gegaan: de bruiloft van onze lieve vrienden. Elena is dol op ze, en liet ze dan ook geen enkel moment met rust – tijdens de fotoshoot huppelde ze steeds in beeld, nodigde zichzelf uit om bruidsmeisje te zijn en snapte niet waarom alléén papa achter ze mocht staan tijdens de plechtigheid. Het was overigens een Servisch Orthodoxe bruiloft, en wij waren getuigen, bij de Yugo’s beter bekend als kumovi, wat een ontzettend grote eer is. Ik ben niet gelovig, maar vind de symboliek en plechtigheid mooi om mee te maken. Elena was duidelijk niet onder de indruk, en probeerde er steeds met de bruid vandoor te gaan. Het was hilarisch!
IMG_0999Na het traditionele was het tijd om uitgebreid feest te vieren. Het was ook nog eens moederdag, en Elena’s papa was extra lief tegen me. Hier proosten we met champagne op ons, ons gezinnetje, en het leven die we samen hebben gecreëerd. Het was een spontane foto, niet eens helemaal scherp, maar ik ben toch blij dat ik dit vast heb kunnen leggen.
servie 1
De volgende dagen stonden in teken van bijkomen. Lekker eten, de toerist uithangen, en met name ons nergens druk over maken. Zo gingen we naar een afgelegen visrestaurant, waar verse vis uit de rivier op hete kolen werd gebakken. Zo simpel, maar zo puur en zo lekker. Ook werd ik vriendjes met een lieve kater, en liep ik een rondje door de binnenstad waar deze herdenking monument staat.
servie 2
Ook besloten we een oude kasteel dat op een berg staat te bezoeken, en ons niet tegen te laten houden door het feit dat het een flinke klim is en wij een meisje van vier bij ons hebben. We gingen er gewoon voor! De stok die ik vasthoud is trouwens om eventuele slangen die op stenen liggen te zonnen te verjagen. Eng. Grappig genoeg kwamen we geen slangen maar een stier tegen, wat ons groepje bang maakte. Gelukkig was het gewoon een jonge, nieuwsgierige beestje, dat uiteindelijk meer interesse had in grazen. Het leverde wel grappige foto’s op, en ik voelde me al erg stom dat ik mijn camera niet mee had genomen, maar alle foto’s met mijn mobieltje maakte. servie 3
Gelukt, Elena heeft de top van Maglič weten te bereiken! Het was er bijzonder mooi, en rustgevend. Ik hoorde de rivier, zag de zon door de wolken op bergen schijnen, en er was zelfs een nest jonge adelaars in de oude ruïnes, dat net leerde vliegen en het flink aan het oefenen was. Zo geweldig om te zien! Nu nog naar beneden zien te komen.
servie 4Daarna was het tijd voor barbecues. Elena speelde de hele middag in de tuin, terwijl mijn oma haar in de gaten hield. Zelfs de kat besloot met de kittens buiten te komen spelen, en je kunt je voorstellen hoe blij Elena hier van werd. Wij eigenlijk ook, want wie wordt er nou niet blij van kittens! 🙂
servie5Net voordat ik naar Belgrado ging maakte mijn oma aardappel pita voor me, en zelfs nu, bijna 30 jaar later maakt niemand het zo lekker als zij. Ze is echt een held wat pita betreft! Ik dook met Elena nog even de stad in, waar ik de Zuid Europese versie van Zwitsal vond. Dit is ook echt een merk van Zwitsal, maar ze hebben het om marketingredenen wit verpakt, geel deed het daar niet goed namelijk. Ook dronk ik met Elena water op de plek waar ik altijd water dronk toen ik uit school kwam, toen ik net wat ouder was dan zij nu is. Een detail, maar wie had dat ooit gedacht… Het was goed om Elena kennis te laten maken met de stad waar ik vandaan kom en gewoon even bij mijn familie te zijn, maar toen was het tijd om samen met Elena’s papa een paar dagen naar Belgrado te gaan, om met z’n drietjes een kleine citytrip te houden. En dat heb ik gefilmd!
IMG_1393

Comments

comments

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply
    Karen
    01/06/2015 at 14:02

    Prachtig zeg. Ook de foto’s van het bruidspaar! Mijn man heeft tien jaar in die omgeving gewoond en we willen dolgraag nog eens een road trip maken daar.

    • Reply
      Andrea
      05/06/2015 at 11:33

      oh, een roadtrip! Geweldig, je moet er wel lef voor hebben hoor, wij willen dat ook eens een keer graag doen, vanuit Servië naar het zuiden, naar Montenegro, en door naar Kroatië, helemaal langs de kust weer richting Italië. En gewoon mooie stranden uitkiezen om er te stoppen, lijkt me heerlijk.

  • Reply
    Denise
    10/03/2017 at 10:19

    Mooi. En mmmm… die vis! En ach, wat lief, die katjes!

  • Leave a Reply