Lifestyle

2016 – DANK JE WEL

Het is bijna zover, 2016 is voorbij, we gaan vol goede moed 2017 in. Een jaar waarin ik uiteraard weer doelen zal hebben en mijn best zal doen om wat ik me inbeeld ook echt te realiseren, maar eerst wil ik even terugblikken op wat 2016 mij gebracht heeft en met name waar ik dankbaar voor ben.shutterstock_488757166Want 2016 was voor velen geen goed jaar. Het leek alsof er geen dag voorbij ging zonder dat er iets verschrikkelijks en ondenkbaars gebeurde. Er was oorlog, armoede, wreedheid, rampen, ongelukken en ziekte. Zo ook in mijn omgeving. Moeders die met pasgeboren baby’s in ziekenhuizen lagen, niet wetende of het ooit goed zal komen. Hoe erg ik ook met ze meeleefde, ergens, diep in mijn achterhoofd bleef een stemmetje herhalen dat wij het zo goed hebben, en dat ik hier vaker aandacht aan zou moeten besteden.

Iets wat ik niet vaak vertel, omdat ik er niet graag aan terugdenk is mijn verleden. Ik groeide op in oorlog, in omstandigheden waar in me nu geen raad mee zou weten. Ook mijn overgang naar Nederland verliep niet soepel en had ik me 15 jaar geleden in een achterstandswijk in Rotterdam nooit kunnen voorstellen dat mijn leven er ooit zo zou uitzien. Dat het leven zo goed zou kunnen zijn.

Want in 2016, op een koude avond in maart werd ik voor de tweede keer moeder. En dat ging niet zo gemakkelijk. Sterker nog, het liep bijna verkeerd af, maar gingen wij ondanks alles met een gezonde baby naar huis. En daar ben ik zo ontzettend dankbaar voor.IMG_5707 (1)
Kijkend naar het nieuws, alle oorlogsgebieden waar ziekenhuizen en bevallende moeders gebombardeerd werden vind ik mijn eigen lichaam, dat na de bevalling tijd nodig had om te herstellen, zo’n geluk hebben dat het zich in Nederland bevindt, en ik bijna niet meer durf te zeuren over pijntjes, ongemakken en oppervlakkige dingen. Want wat heb ik het goed.

LEES OOK: Valentina is geboren!

Mijn baby, dat inmiddels 9 maanden oud is kruipt er vrolijk op los, begint langzaam lopen te oefenen, haar eerste tandjes en woordjes zijn een feit en het duurt vast niet lang meer voordat ik echt kan uitslapen. Nu ik terugdenk aan de tijd waarin ze een pasgeboren baby was, constant huilde en ik het op bepaalde momenten echt niet meer zag zitten, me afvroeg of het ooit goed zou komen, zo mijn best deed om het van een positieve kant te zien en simpelweg af te wachten tot ze wat groter werd en het huilen minder zou worden, kan ik nu, negen maanden later oprecht zeggen dat ze een bron van vreugde in ons huis is. Valentina is nog steeds pittig, schreeuwt het uit wanneer ze ergens niet mee eens is en slaapt niet graag, maar is een vrolijke, lieve kroelbaby, dat heerlijk kan lachen, van lekker veel eten houdt en als kool groeit. Ze is gezond, ze is bijzonder, ze is van mij. Er zijn geen woorden die dit gevoel kunnen beschrijven, maar als ik Valentina’s ogen kijk zie ik mijzelf en daar ben ik meer dan dankbaar voor.  img_0038Naast mijn baby is er natuurlijk ook mijn kleuter. Zij maakte ruim vijf jaar geleden van ons een gezin en in 2016 vierden wij 5 jaar Elena. Een meisje dat wijs, slim, vrolijk en lief is, het op school goed doet, van sport en reizen houdt, ons dagelijks verbaast en vermaakt. Man, wat is mijn kind leuk. Dit jaar werd zij grote zus en hoeveel ik me daar zorgen om maakte, op momenten niet genoeg aandacht aan haar kon schenken, me verschrikkelijk schuldig voelde en ’s nachts tegen haar aan kroop om simpelweg in alle rust aan haar hoofd te ruiken ben ik nu oprecht trots op mijn kleine meisje. Valentina veranderde alles en ik had even de tijd nodig om mijn draai met twee kinderen te vinden, Elena ging geweldig met the flow mee. Ze sliep ondanks een nieuwe baby door, bleef het op school goed doen, kwam zelf naar mij toe wanneer ze aandacht wilde, en was net zo tevreden met een tablet op schoot of spelend in een hoekje. Ze gaf mij de tijd om voor de baby te zorgen, en toonde interesse in dat nieuwe mensje dat haar zusje is. Inmiddels pakt ze haar op, draagt haar rond als een pop, vermaakt haar met kiekeboe’s, zorgt dat Valentina niks in haar mond doet, wil haar graag verschonen (lol), voeden, meenemen… Ze is een geweldige zus en ik heb me nergens zorgen om gemaakt. Daarom sluiten wij 2016 helemaal in teken van Elena en nemen we haar mee naar Disneyland. Want Elena is geweldig en ik ben zo dankbaar dat ze er is.ELENA i VALENTINA En hun papa. Een man dat op zijn privacy gesteld is, het liefst zo anoniem mogelijk leeft maar mijn “online leven” toch pikt en steunt. Hij komt in vlogs voorbij en dat is voor een stoere man van bijna twee meter, dat eigenlijk erg verlegen is helemaal niet makkelijk. Ik probeer er uiteraard rekening mee te houden en hem niet teveel in de spotlight te zetten, maar ik ben dol op hem en deel dat graag met iedereen. Al 12 jaar zijn wij een leven aan het opbouwen en hebben we elkaar in alles gesteund. Hij steunt mij met mijn blog, doet zijn best om er altijd voor mij te zijn en met mij mee te denken terwijl hij hele dagen werkt. Ik vertel liever niet waar hij werkt en wat hij doet, maar zijn bedrijf is in Amerika gevestigd, waardoor hij met dat tijdverschil eigenlijk dag en nacht aan het werk is, maar wel een carrière aan het opbouwen is en plannen voor onze toekomst maakt. Groter, mooier en beter wonen, exotische vakanties, een goed leven voor zijn meisjes, hij is er volop mee bezig. Dat terwijl hij oprecht geniet van lekker koken voor ons en sinds Valentina’s geboorte vrijwel dagelijks Elena naar school brengt. Hij is de perfecte vader en ondanks dat ik hem zelf heb uitgekozen, wetende dat hij het als vader goed zou doen had ik me niet kunnen voorstellen dat hij het zo goed zou doen. Ik zou het nooit zonder hem kunnen en word elke dag opnieuw verliefd op de persoon, man, geliefde en vader die hij is. Ik groeide op zonder vader en ben zo dankbaar dat hij van mij, van ons en van onze meisjes houdt.  zzzOok ben ik dankbaar voor ons leven. Mijn warme huis, comfortabele bed, volle koelkast, een plek dat van ons is, onze gezellige huisdieren. Als kind had ik nooit gedacht dat ik dit zou hebben, en nu we zelfs de mogelijkheid hebben om voor een groter en beter huis te kijken ben ik ook daarvoor dankbaar. Ik ben dankbaar dat we gezond zijn, gelukkig zijn, stabiel leven, en het allemaal zo goed gaat. Nogmaals, dit is niet hoe ik ben opgegroeid, dit voor mij allemaal nieuw en ik ben me daar zeer zeker van bewust. En ik ben meer dan dankbaar. Ik ben ontroerd, en verdrietig dat er zoveel leed is en zoveel mensen dit gevoel van veiligheid, geborgenheid en comfort niet kennen.instagram

Dan zijn jullie er nog. Want mijn blog is, ondanks dat ik er in 2016 niet genoeg aandacht aan kon besteden toch weer gegroeid. Elke bezoeker is er één dat welkom is en ik zie jullie zo graag. Elke extra volger op social media, elke like, reactie, lief gebaar en positiviteit die jullie uitsturen geeft mij een warm gevoel, en ik wil jullie er dan ook voor bedanken. Dat probeerde ik de afgelopen tijd met winacties te doen, maar nu wil ik het ook gewoon hier, apart benoemen. Zonder jullie zou mijn site niet zijn wat het is, zonder bezoekers zou ik geen nieuwe dingen kunnen ontdekken om met jullie te delen en zou TrendyMommy simpelweg niet bestaan. Dus dank je wel. Dank wel dat je dit leest en mij de gelegenheid geeft om te doen waar ik blij van word – bloggen.

Zo, genoeg emotionele klefheid, we gaat dit jaar positief afsluiten, en in 2017 ben ik er gewoon weer met oppervlakkige beautydingen :), reviews, persoonlijke verhalen, nieuws, vermaak en mamadingen. Fijne jaarwisseling allemaal, tot volgend jaar!

Liefs,
Andrea

 

Comments

comments

You Might Also Like