Home Kind

10 redenen waarom kleuters GEWELDIG zijn!

Moeder worden is het beste wat me ooit is overkomen, dat staat vast. Inmiddels zijn er bijna vier jaar voorbij, en is Elena een kleuter dat binnenkort naar school gaat. Ik heb nu al last van het lege nest syndroom, met name omdat ik echt niet kan geloven hoe snel het allemaal is gegaan. Toch geniet ik intens van het moederschap en mijn prachtige dochter, misschien zelfs meer dan toen ze nog een baby was. Waarom? Hieronder vind je tien voorbeelden van waarom ik kleuters GEWELDIG vind!

IMG_9125

1. Zelf naar de toilet gaan
We zijn al een tijdje uit de luiers, maar hadden daarna met aan en uitkleden te maken, en zelfs toen ze dat zelf kon, moest ik nog steeds billen komen vegen. En Elena moest om één of andere reden altijd halverwege het avondeten gaan poepen, wat natuurlijk niet leuk is voor mama. Nu is dat allemaal voorbij, en heb ik niks met luiers, natte doekjes, verschonen of vegen te maken – ze doet het allemaal zelf, en gaat daarna netjes haar handen wassen. Ik hoef het niet ééns meer te controleren, ze heeft het helemaal onder de knie.

 

2. Zelf aankleden
Wat ze ook zelf kan is aankleden. Als ik ’s avonds haar kleren klaarleg kan ze die de volgende ochtend zelf aandoen, en pakt ze zelf sokken uit de kast. Ok, soms heeft ze wel wat hulp nodig met ritsen of knopen, maar meestal doet ze alles lekker zelf. ’s Avonds kan ze ook zelf naar de toilet gaan, haar tanden poetsen, zich uitkleden en pyjama aandoen, waardoor ik net wat meer tijd heb om bijvoorbeeld avondeten af te ruimen. Ik ga dan naar haar toe, terwijl ze al zelf in bed is gaan liggen, stop haar goed in, ga nog even een paar minuten met haar kletsen, vaak vertelt ze verhalen, wat ze heeft gedaan, of morgen wil gaan doen, waarna ik haar een kus geef, licht uitdoe en de kamer uitloop. Perfect!
IMG_0989

3. Duidelijk aangeven wat ze willen
Ze vertelt niet alleen verhalen voor het slapen, ze weet ook heel goed uit te leggen wat ze wil, en wat  absoluut niet. Dit is ontzettend fijn, omdat ik mijn kind begrijp, en op haar behoeftes kan inspelen. Ze geeft aan wat ze wil eten, drinken, dragen, waar ze naartoe wil gaan, wat ze denkt, en als ze ziek is waar ze pijn heeft, wat ik voor haar kan doen. Het is allemaal een stuk makkelijker, vooral wanneer ik terugdenk aan haar babytijd, wanneer ze huilde en ik niet wist waarom. Ze kletst eigenlijk onophoudelijk door maar ik geniet er (vaak) volop van.

 

4. Gesprekken voeren
Haar geklets is niet niks, ze vertelt wat ze op de peuterspeelzaal heeft gedaan, als ze met papa ergens naartoe gaat krijg ik ook alle details te horen, inmiddels heeft ze ook door wat dromen zijn en vertelt ze regelmatig ook wat ze heeft gedroomd! Ze vormt hele zinnen, uit haar mening, en is het soms niet eens met wat ik zeg, wat ze ook laat merken. Ze zegt dingen zoals, “maar dat vind ik niet leuk” of “waarom mag dat niet” waarna we het daar verder over kunnen hebben. Ze weet zo veel te vertellen, en zulke slimme vragen te stellen dat ik me een beetje zorgen maak over hoe dat gaat als ze wat ouder en slimmer wordt, maar nu vind ik het fijn om van babypraat af te zijn en we een heuse gesprek kunnen voeren.
1979911_10203226400682153_115553451_o

5. Belonen (en straffen) werkt
Toen ze kleiner was was het constant achter haar aanlopen. “Nee nee!” Nu kan ik al zittend zeggen waarom iets niet mag, en weten dat ze er naar zal luisteren, want, als ze het niet doet krijgt ze straf, en dat vindt ze niet leuk. Andersom werkt het ook heel goed. Wanneer ze bijvoorbeeld iets tegen haar zin moet doen, doen beloftes en beloningen wonderen. Dit heeft ergens ook met het voeren van gesprekken te maken, maar het is echt fijn om te zien dat ze belonen van goed gedrag weet te herkennen en hier naar streeft, waardoor ze geen “slechte” dingen doet. Een bordje leegeten omdat ze een toetje wil, haar gordel in de auto omhoudt omdat ze dan een lolly krijgt, haar kamer opruimt omdat we dan naar de Efteling gaan, goed samenspeelt met andere kinderen op peuterspeelzaal omdat ze dan lang in bad mag spelen. Het werkt allemaal!

 

6. Opgeruimd staat netjes
Dat belonen kan heel goed uitpakken om haar al haar speelgoed te laten opruimen, maar een kleuter maakt standaard minder rommel dan een peuter. Ze weet waar ze mee wil spelen, en hoeft niet eerst alles om te gooien voordat ze het kan vinden, en wanneer ze al spelend alles heeft omgegooid, weet ze dat ze haar eigen rommel moet opruimen. Ze weet ook de vaste plekken van alles, en kan daarom zelf haar kamer opruimen, speelgoed terugzetten, haar bedje opmaken en haar vuile was in de wasmand gooien. Natuurlijk gebeurt dit allemaal niet altijd even grondig, of zonder protest, maar we komen er wel uit, en ziet ons huis er stukken netter uit dan twee jaar geleden.
IMG_8738

7. Dag kinderwagen
Waar ik ontzettend blij mee ben is dat we van de kinderwagen af zijn. Ook buggy’s, draagzakken, grote autostoelen, kinderstoelen voor aan tafel, het hoeft allemaal niet meer! Winkelen zonder een kinderwagen is fijn, om openbaar vervoer niet eens te noemen. Ze loopt netjes mee, weet dat ze bij het oversteken mama’s hand altijd moet vastpakken, en het belangrijkste – steekt haar handjes na een kwartiertje lopen niet uit om gedragen te worden. We hebben dus geen grote kinderwagen meer nodig, en moeten haar ook niet meer dragen omdat haar kleine beentjes moe zijn. Ze kan alles zelf!

 

8. Basisschool
Wanneer ze vier worden breekt er een nieuwe tijdperk aan – ze gaan naar school! Dit betekent niet alléén dat ze veel gaan leren, het betekent ook dat ze veel minder thuis zullen zijn. Kinderen van werkende ouders zijn wellicht al wat meer van huis, maar Elena heeft nooit in een kinderdagverblijf gezeten, en ik verheug me er eerlijk gezegd wel op dat ze nu dagelijks haar ding op school gaat doen en ik meer tijd voor mezelf ga hebben. Dit betekent ook dat ik meer aan mijn blog kan werken, dus ook hier zullen binnenkort wat veranderingen zijn, maar dat merken jullie nog wel. Voorlopig verheug ik me op wat meer rust in huis en wat meer vrijheid om dingen voor mezelf te doen.

IMG_9553

9. Doorslapen
Slapen, ik hou er van. Elena was als baby niet zo’n moeilijke slaper, maar toen ze een peuter was werd ze vrijwel overal wakker van. Oh, wat heb ik toeterende auto’s, scooters, en deurbellen gehaat! Nu ze een kleuter is, is ook haar diepe slaap terug, en is ze na een druk dagje spelen makkelijk in slaap te krijgen, waarna ze ook echt niet wakker wordt. Niet van herrie, niet omdat ze moet plassen, niet omdat papa en ik voor het slapen nog even naast haar gaan staan om van haar zachte gesnurk te genieten. Vooral wanneer ze naar school gaat vermoed ik dat ze goed afgemat zal worden en we van 8 uur onafgebroken slaap kunnen genieten. Yes! 

 

10. Babytijd en onzekerheden zijn voorbij!
Misschien het allerleukste aan het feit dat babytijd voorbij is – mijn gevoel. Waar is als moeder van een baby constant met vragen liep, en nooit echt zeker wist of ik het allemaal goed aanpakte, is het nu, een paar jaar later, stukken makkelijker. Natuurlijk zijn er nog vragen en zorgen, maar ik voel me goed en zelfverzekerd als moeder, iets wat ik het begin nog wel lastig vond. Ik had namelijk wel alle kennis, deels ook vanwege mijn opleiding, maar zelf voor het eerst moeder zijn bracht ook zorgen en koppijn mee, eigenlijk een constante angst of ik wel goed bezig was, iets waar ik nu stukken minder last van heb! Ik begrijp mijn kind, kan makkelijker inschatten wat ze nodig heeft, en we zijn beste vriendjes! Het voelt alsof ik altijd al moeder ben geweest, en ons huis in ons huis heerst een bepaalde harmonie, ritme en rust, waardoor ook mijn gevoel zegt dat ik het wel goed aanpak.

elena lofff

Ok, ok, baby’s zijn ook geweldig, eigenlijk zijn alle ontwikkelingsfases van kleintjes geweldig om van dichtbij mee te maken, maar als ik een stap naar achtren doe, en me niet laat meeslepen door de dagelijkse dingen, realiseer ik me wel dat ik heel erg heb geboft, en een hele coole kindje heb! Ik ben benieuwd wat we nog allemaal mee zullen maken!

Comments

comments

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply