Ontwikkeling

ZINDELIJKHEIDSTRAINING – HET WIL HIER NOG NIET ECHT LUKKEN

Het wil nog niet echt lukken, dat zindelijk worden. Mijn meisje wordt in maart drie, maar weigert om mee te werken met heel dat zindelijkheidstraining gebeuren. Als moeder ken ik haar het beste en meen te weten waar dit door komt, wat er in haar hoofdje afspeelt. Ze is zich namelijk steeds meer met haar jongere broertje aan het identificeren, en hij zit natuurlijk nog wel in luiers.Het is wel even een dingetje trouwens, om dit zo te delen omdat ik haar privacy enigszins wil respecteren, maar, we zijn gewoon moeders onderling die hun puberende peuters bespreken, dus ik neem aan dat je dit met een kop koude thee ja schuddend leest omdat je ook kinderen hebt. Wellicht hebben we er wat aan!

We hebben het namelijk op verschillende momenten geprobeerd en opgegeven omdat het op niets uitliep. Daarna heb ik verschillende potjes en toiletverkleiners gekocht, het met belonen, praten en zelfs straffen geprobeerd, al heeft dat bij een tweejarige weinig effect. Het werkt allemaal nog niet. Zelfs dat hele stickers plakken situatie kon haar niet boeien. Ze vindt er maar niets aan, kruipt een hoekje in en doet stilletjes haar ding waarna ze komt vertellen wat ze heeft gedaan.

Ergens dacht ik dat het wel prima is, dat het aangeven een eerste stap is en ze gewoon net wat meer tijd nodig heeft, maar aan de andere kant ben ik gewoon echt klaar met al die luiers. Het frustrerende is dat ze zelf ook begrijpt dat het vies is, wanneer ze een volle luier heeft vraagt om verschoond te worden, en toch iedere keer nee zegt wanneer ik haar op het potje wil zetten. Ze zegt dan dat ze net als haar broertje een baby is en haar luier aan wil houden. En dat is iets wat ik moet aanpakken.

Mijn tactiek is om haar juist met haar grote zus en ons te laten identificeren. Aangeven dat ze net als haar zus een grote meid is en dat mama, papa, en grote zus allemaal geen luiers dragen. Ik ben zelf heel vocaal wanneer ik naar de wc ga, geef aan dat ik moet plassen en laat haar kijken hoe dat dan gaat. Ook heb ik bij bol.com een family wc bril besteld waar een verkleiner in zit, zodat ze niet op het potje hoeft, maar net als wij gewoon naar de wc kan. Was wel even duurder dan een simpel potje, maar aangezien ik opgroeiende kinderen heb wel handig, dacht ik zo.

Ook ben ik helemaal klaar met luiers. Ze draagt vanaf vandaag enkel deze Zoocchini trainingsbroekjes. Ze vindt het idee van een “grote-meiden-onderbroek’ wel leuk, maar dat kan ook te maken hebben met de vrolijke printjes op de broekjes. Ze is in ieder geval heel trots wanneer ze deze draagt én wanneer ze een plasje op het toilet heeft gedaan. En ik ben blij dat ongelukjes opgevangen kunnen worden. Deze trainingsbroekjes hebben namelijk een dikke laag dubbelzijdig badstof tussen de twee lagen katoen. Mocht je benieuwd zijn naar de broekjes, ik ga een set weggeven op mijn facebookpagina, want het is wel echt een leuk cadeau voor een kindje dat bezig is met zindelijkheid. Wil je ze kopen – je kunt ze bij bol.com terugvinden in verschillende prints.Of het echt werkt weet ik ook niet, maar ik maak wel volop gebruik van de vakantie om Valentina ieder half uur op het potje te zetten en haar in een trui, sokken en een onderbroek rond te laten rennen zodat ze uiteindelijk zelf haar broekje makkelijk uit kan trekken en dé grote stap maakt – uit zichzelf gaat plassen. Tot die tijd blijven wij binnen, trainen we in vrolijk gekleurde broekjes door en houd ik goede moed dat ze dit echt wel zal begrijpen. En mocht je Valentina in vlogs voorbij zien rennen in haar onderbroek, dan weet je waarom 🙂

Comments

comments

You Might Also Like