Moederschap

SOMS VERGEET IK HOE GELUKKIG IK BEN

Regelmatig schrijf ik blogs over de worstelingen die ik met drie kinderen meemaak. Ik vlog over dingen die me hoog zitten en doe altijd mijn best om eerlijk tegenover mijzelf maar ook naar jullie toe te zijn. Moederschap is niet altijd makkelijk en magisch. Soms is het keihard doorbikkelen, is het vies en ongemakkelijk, fuck it – soms is het gewoon niet leuk. En omdat ik veel met jullie deel merk ik dat ik vaak aandacht aan het negatieve besteed, om te laten zien dat het er allemaal bij hoort. Maar eigenlijk ben ik gewoon intens gelukkig.

We mogen middenin de tropenjaren zitten en ik kan me op momenten bijzonder geïsoleerd voelen, er is daarentegen geen enkele andere scenario in mijn hoofd waar ik gelukkiger van zou worden dan deze waarin ik me nu bevind. Ik vergeet soms hoe het was toen ik te horen kreeg dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen. Ik vergeet soms hoe het was toen ik een baby in mijn buik verloor. Ik vergeet soms hoe het was toen ik dacht dat Viktor voor altijd ziek zou zijn, het niet zou redden… Dat soort dingen vergeet je gewoon. Ik vergeet soms ook hoe het was om maar een klein meisje in een groot conflict te zijn, in het donker te zitten, het koud te hebben, honger te lijden. Een mens vergeet veel, met goede reden. Het is een ingebouwde overlevingsmechanisme, dat weet ik.

Want op die manier kan ik al het nare, moeilijke en pijnlijke achter me laten en me focussen op de toekomst. Mij inbeelden hoe mijn kinderen later er uit zullen zien, wat voor levens ze gaan leiden, wat voor mensen het zullen worden. Dat allemaal terwijl zij om me heen spelend, van alle gemakken voorzien en al hun wensen vervuld, compleet zorgeloos opgroeien. En al vergeet ik het soms door de dagelijkse dingen zoals griepjes, slapeloze nachten, chaotische situaties en zorgen met drie kleine kinderen… Wanner de rust weer terugkeert dringt het uit het niets tot me door – wat heb ik het toch fijn. Wat ben ik intens gelukkig.

We hebben er de afgelopen jaren hard aan gewerkt en voor ons gezin een fijn leven gecreëerd. We zijn gezond, comfortabel en veilig. En soms vergeet ik dat gewoon. Daarom neem ik de tijd om mijn geluk op nou ja, digitaal papier neer te zetten. Ik weet oprecht niet of mijn gedachtenspinsel duidelijk overkomt, maar ik wilde het toch met jullie delen. Mijzelf er aan herinneren hoe intens gelukkig ik ben, ondanks dat ik online weleens een ander beeld kan projecteren. En daarmee wil ik jou ook de vraag stellen – sta jij weleens stil bij hoe gelukkig je bent? Wat voelt het fijne he?

Comments

comments

You Might Also Like