Baby Lifestyle

HOEVEEL SLAAP JE EIGENLIJK ANDREA?

Een tijdje terug kreeg ik in de reacties een vraag waar ik even om moest grinniken. Een van de bezoeksters was namelijk benieuwd naar hoeveel ik nou eigenlijk slaap aangezien ze mij in mijn vlogs op meest rare tijden zag filmen. Vandaag besteed ik daar wat meer aandacht aan en vertel hoe het nu gaat, aangezien Viktor al zes maanden is – en ik eindelijk wat slaap heb kunnen vatten om deze blog uit te tikken 😉Na mijn eerste zwangerschap heb ik geen slaap gemist. Elena sliep meteen door en houdt nu nog steeds wel van dikke 12 uur slapen, al slaapt ze overdag niet meer. Wat ze in haar eerste jaren wel graag deed, en nu nog steeds af en toe wil doen wanneer ze tot ’s avonds laat op was.

Valentina was een ander verhaal, die sliep nauwelijks, maar omdat haar zus wel door alle drama heen sliep was het vol te houden. Als Elena naar school was – dan kon ik nog wat slaap tussendoor vatten als Valentina spontaan wel een dutje besloot te doen. Wassen, schoonmaken en koken moesten maar wachten, ik moest toch echt wat slaap inhalen. Al zeggen experts dat het niet zo werkt en je lichaam zo niet echt tot rust kan komen, maar goed, mijn hersenen moesten gewoon even bijkomen. Valentina begon rond haar zesde maand wel hele nachten door te slapen, maar was het wel even puzzelen hoe we dat met dat verdomde speen gingen doen. Als die er ’s nachts uitvloog werd ze wakker en moest ik haar kamer doorzoeken, op zoek naar dat ding. Uiteindelijk hadden we extra speentjes paraat, die ze ook door de kamer heen smeet en bleek een speendoekje mijn redder in nood, al waren we toen maanden verder. Toen we dat voor elkaar hadden gekregen – dat ze haar speen niet uit bed kon gooien en deze zelf in haar mond kon doen was het eindelijk zover. Ik kon weer hele nachten in bed blijven liggen. Dat is overigens wanneer Viktor op de radar verscheen.

En toen kwam Viktor. Hij werd om elf uur ’s avonds geboren, wat betekende dat zijn dag toen pas begon en we in het ziekenhuis niet bepaald in de mogelijkheid waren om zijn ritme aan te passen. Eenmaal thuis werd het er niet beter op. Sterker nog, het was niet te doen. We waren net verhuisd, de meisjes hadden net nieuwe bedden en alles was nog onwennig. Omdat het hartje winter was werd Valentina ook nog eens heel erg ziek en kon ze ’s nachts niet slapen. Na een paar dagen vroeg ik me af of dit ooit goed zou komen, of ik ooit weer zou slapen en of ik dit allemaal wel aan zou kunnen. Dagenlang renden Marinko en ik ’s nachts de trappen op en af, wisselend tussen een zieke dreumes die haar bed uitklom en niet kon ophouden met huilen en een pasgeboren baby die overdag rustig was maar ’s nachts klaarwakker bleef. Langzaam werd het minder. Viktor sliep wekenlang in de Sleepyhead tussen ons in, hoog genoeg om veilig te zijn, en ik met mijn hand bij hem zodat hij me kon voelen, ruiken en horen. Het werkte. Niet meteen, en niet geweldig, maar ik kon zo nu en dan twee, soms drie uur slaap pakken voordat hij weer moest eten. Valentina bleek een heftige griep te hebben die ruim een maand aanhield, maar ook zij voelde zich beter en bleef ’s nachts in haar bed liggen.Viktor was na twee maanden gewend om in zijn ledikantje te slapen en moest nog wel in slaap gewiegd worden, maar het leek steeds beter te gaan. Hij ging wel pas na zijn voeding van rond de middennacht naar boven, wat betekende dat ik veel langer opbleef dat ik had gewild, maar ik moest er ’s nachts niet meer dan één of twee keer uit. Wanneer hij goed at sliep hij uren door en sliep hij daarna – na een voeding en een droge luier weer uren verder. Het was in ieder geval stukken beter dan toen hij pasgeboren was en ik klaagde niet, het hoort er gewoon bij, en die slaapvoedingen zijn extra teder, dus deed ik het graag, iets wat mensen zonder kinderen vaak niet kunnen begrijpen. Ik genoot er oprecht van, want het was stil, rustig, hij had mijn volle aandacht en dronk zijn flesje slaperig leeg. Heerlijk!

Nu is hij vijf maanden en wordt hij niet meer wakker voor die ene voeding midden in de nacht. Hij drinkt een flesje rond middennacht, soms zelfs een uurtje eerder en slaapt de hele nacht door. Of dat nou tot zes of zeven is verschilt per keer, maar soms wil hij ook daarna nog een uur of twee slapen, wat ideaal is omdat ik dan de meisjes klaar kan maken. Elena’s kleding voor de dag uitzoeken, ontbijt voorschotelen en voor school inpakken, haar haartjes kammen en met papa de deur uit sturen om naar school te gaan. Valentina zou Valentina niet zijn als ze niet een manier zou vinden om roet in het eten te gooien en die wordt tegenwoordig om zes uur wakker. Ze loopt haar eigen kamer uit en gaat dan Elena’s kamer demonteren. Grote zus heeft namelijk veel te veel leuk speelgoed en dat kan niet tot een uur of acht wachten, nee dat moet nog voordat de zon op is. Een zwarte, verduisterende rolgordijn staan dan ook op de to buy list, hopelijk wordt ze dan niet zo extreem vroeg wakker, maar dat moet nog blijken. Hoe het er nu voor staat maakt ze Elena wakker, gaan we samen EXTREEM vroeg naar beneden en is dat het met mijn slaap. Tot een paar maanden geleden sliep ze tot een uur of acht, wat ideaal was omdat ik dan wat rustige één op één tijd met Elena had, tegenwoordig begint mijn dag dus dikke twee uur eerder dan ik gewend was.In combinatie met Viktors laatste voeding rond middennacht betekent het dat ik meestal wel nachten doorslaap, maar dan wel zo’n vijf/zes uur slaap heb. Op een goede dag wellicht een uurtje meer, maar wanneer ze ziek zijn ook veel minder. Of het ideaal is? Nee, ik ben een iemand die gewoon acht uur slaap nodig heeft én ik ben écht geen ochtendpersoon, bovendien heb ik nu met twee kleintjes die nooit tegelijk slapen geen mogelijkheid om overdag een uurtje slaap te pakken, maar of ik klaag? Nee! Verre van! Het is goed zo joh! Voor ik het weet heeft hij dat laatste flesje rond middennacht niet meer nodig en kan ik lekker bejaard rond negenen mijn nest in kruipen. 🙂

Comments

comments

You Might Also Like