Bevalling/Kraamtijd

MADELAINE’S KRAAMWEEK – GEEN GOED BEGIN

Mijn bevalling ging super, binnen 7.5 uur had ik onze dochter ter wereld gebracht en ik mocht 3 uurtjes na de bevalling alweer richting ons huis. Heerlijk! Nu kon het genieten echt beginnen, oké, als je even het beurse gevoel down there niet meerekent.Echter verliep mijn kraamweek absoluut niet zoals ik het had verwacht. Waar de bevalling meeviel en ik op een kneiter roze wolk zat, zorgde de kraamweek er voor dat die wolk erg ver te zoeken was..IMG_8707Na de eerste nacht waarin we slechts anderhalf uur hadden geslapen – hallo adrenaline, en eh ja leuk, wat moeten we met een baby – brak de volgende dag aan. De kraamverzorgster stond om 09:00 op de stoep en samen namen we de nacht door. Allereerst had ik al bloedende tepels van de borstvoeding, en gezien mijn neerslachtige gevoelens tijdens de zwangerschap wilde ik mezelf niet al te moe maken met dingen die niet lukken of mentaal ook veel energie kosten. Ik had al bedacht dat ik, wanneer ik merkte dat mijn hoofd tegen zou werken, ik over zou gaan op flesvoeding. Dit had ik dan ook geopperd, maar de kraamzorg wilde dat ik toch nog niet op zou geven. Mijn vriend haalde dan ook diezelfde dag nog een kolf in huis, en met onwijze tegenzin begon ik te kolven. Na een tijdje hannesen kwam er gelukkig wat melk uit, maar het streven was (niet voor mij overigens) nog om de baby aan te leggen. Wederom, tranen van de pijn. Op een gegeven moment gaven we Jasmin met een spuitje maar wat kunstvoeding. Domper nummer 1, voor mijn gevoel werd ik een beetje gepusht richting het borstvoeding geven. Zat ik daar, met mijn kolf boven, de baby die huilde en de visite onaangekondigd voor de deur terwijl ik nog geen 24 uur geleden bevallen was.

Daarnaast begon ik me in de loop van de eerste dag niet lekker te voelen, ik hoestte de nacht ervoor al een beetje maar vandaag werd het wel heel erg. Met elke hoest voelde het alsof mijn hechting er uit kon klappen. Met hoestdrank probeerde ik het een beetje te onderdrukken maar de tweede dag (en nacht) was er geen houden meer aan. Tel daarbij koorts van de stuwing op en een lijf dat totaal geen energie meer had voor het herstellen. Oh, ik heb echt liggen huilen in bed van de hormonen, de borstvoeding waar ik me niet fijn bij voelde, en het ziek worden.

Nadat de huisarts was geweest op de derde dag, had ik codeïne gekregen voor de hoest. Dit betekende dat alle afgekolfde melk direct de wasbak in verdween, want Jasmin mocht dit niet binnen krijgen. Super zonde natuurlijk, want ze kreeg toch al wel iets aan borstvoeding binnen. Ik kolfde dus niet meer om mijn baby van eten te voorzien, maar om de druk weg te krijgen. Want de huisarts had naast mijn verschrikkelijke hoest, ook een borstontsteking geconstateerd. Ik heb namelijk de nacht voor de huisarts kwam ontzettend liggen ijlen van de koorts en had keiharde plekken en rode vlekken op mijn decolleté. Yes, ik had het hele pretpakket hoor. 39 graden en klappertanden in bed. Niet voor mijn eigen kindje kunnen zorgen omdat ik ziek was geworden en de boel daarbeneden nog 10 keer beurser was geworden door het hoesten en de druk die er op kwam te staan. Er zijn veel tranen gevloeid deze week, natuurlijk ook van geluk maar ook van intense frustratie. Zelfs mijn vriend werd niet gespaard en ook hij kreeg mijn o zo geweldige hoest te pakken.jasminNaarmate de dagen verstreken en de halve apotheek weg werd gewerkt voelde ik me langzaam maar zeker opknappen. Op zondag was mijn ene kraamverzorgster voor het laatst omdat in m’n kraamweek een familielid was overleden en ze naar de begrafenis toe moest. Op maandag zou onze nieuwe kraamverzorgster komen. Gelukkig was ze nog wel erbij toen de hielprik op die zondag werd uitgevoerd. Over die hielprik heb ik me geen moment druk gemaakt, voer maar uit en ja we willen ook weten of ze drager is. Niemand zei ook dat je daadwerkelijk gebeld kan worden omdat er wat mis is met je baby. We gingen er vanuit dat we niet werden gebeld en eindelijk kon, 5 dagen na de bevalling, mijn herstel een klein beetje op gang komen en wilde ik keihard genieten van de roze wolk. Want die was er zeker! Ondanks alle ellende.

En toen werden we gebeld, een week na de bevalling, door de huisarts. Of we naar de spoedeisende hulp konden komen want er is een afwijking gevonden bij Jasmin…

Het verhaal over de hielprik en de uitslag komt binnenkort online.

Liefs,
Madelaine

Comments

comments

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    09/02/2016 at 09:18

    Tsjonge, het zat je ook niet mee zeg! Fijn dat je ondanks alles toch ook goede momenten had in de kraamtijd.

  • Leave a Reply